“Being a dick ain’t so bad. See, there are three kinds of people: Dicks, pussies and assholes. Pussies think everyone can get along and dicks just wanna fuck all the time without thinking it through. But then you got your assholes, and all the assholes want is to shit all over everything. So pussies may get mad at dicks once in a while because pussies get fucked by dicks. But dicks also fuck assholes. And if they didn’t fuck the assholes, you know what you’d get? You’d get your dick and your pussy all covered in shit.”

De moraal van het verhaal: als je een lul bent mag je alles neuken! Helaas jongens. Als je dat dacht, heb je toch even mooi pech. De masterminds achter dit fragment (bedenker van South Park) van Team America proberen hier eigenlijk serieus maatschappelijk probleem aan te snijden. Namelijk de morele strijd van egoïsme versus altruïsme. Want wie is er nou beter af; de egoïstische of altruïstische mens?  De strekking van het bovenstaande fragment is dat je het als lul eigenlijk beter bekeken hebt. Volgens het team achter Team America is hier een simpele verklaring voor. Althans, de simpele verklaring is in dit geval mijn nuchtere interpretatie van het videofragment: pussies zijn te soft en assholes zijn te hard. Zorg gewoon dat je een dick bent en het leven lacht je toe. Als Dick naai je af en toe een Pussy en als de gelegenheid zich voordoet, naai je een Asshole. Verandering van spijs doet eten. Er kleeft nog een bijkomend voordeel van het naaien van laatstgenoemde partij. Ieder Asshole die je naait, ontmeen je een kans om een Pussies volledig onder te kakken. Als jij als Dick met die Asshole klaar bent, dan laat hij het voortaan misschien wel uit zijn hoofd (voor zover je bij Assholes kan spreken over een hoofd). Een ware battle of the bodyparts. Team voortplantingsorgaan 4 the win! BOEEE team Asshole. Om een lang verhaal kort te maken: als je een lul bent, ben je dus echt de shit. En dan bedoel ik ook echt DE shit in plaats van echte SHIT.

Je kan je afvragen of het wel juist is dat ik er meteen vanuit ga dat mijn interpretatie van het geheel ook gelijk staat aan wat de makers ermee bedoelen. Misschien maak ik mij schuldig aan het synonimiseren van twee gedachten, namelijk die van mij en de bedenkers van Team America, terwijl die eigenlijk meer wederzijds uitsluitend zijn dan ik denk. Er zijn eigenlijk twee dingen die ik erover wil zeggen. 1) heb ik de makers wel goed begrepen?. En 2) als ik ze goed begrepen heb, hebben de makers dan gelijk? Hun analogie over Dicks, Pussies en Assholes werkt zeker op de lachspieren,maar dit is niet genoeg om het geheel gelijk voor waar aan te nemen.  Bestweter blijft tenslotte een kritische pik met een kritische pen en zal niet rusten tot hij alles tot op de bodem heeft uitgezocht. Speciaal voor jullie laptoplezertjes. Dan volgt hier een oproep aan alle mensen die er een sadistische leesstijl op nahouden; the best is yet to come. Bereid je voor op een taai artikel.

Of eigenlijk een taaitaai artikel.

Bij taaitaai denken veel mensen aan gortdroge stukken koek –  die wel wat weg hebben van ontplofte pepernoten met misvormde mensen erop afgebeeld – en zonder een goed glas drinken bijna nauwelijks door je slokdarm te stampen zijn. Het artikel is ook niet vergelijkbaar met de taaitaai waar zoveel anijs in zit dat de smaak letterlijk A-nice is (als in A-relaxed). Wat je nu gaat lezen is als een de taaitaai die geserveerd werd toen zwarte piet nog zwart mocht zijn en alleen kinderen begonnen te huilen bij het zien van zwarte piet. Dit is de taaitaai die je oma maakte op zondagochtend  (als je een oma zou hebben van Spaanse afkomst), waaraan je jezelf zo te buiten ging dat je taaitaai quotum tot volgend jaar december weer was bereikt.

Wat ik eigenlijk wilde zeggen was dat het artikel van formaat is, maar je geenszins teleur zal stellen. WORTH THE EFFING READ.

Om antwoord te geven op mijn eerste vraag: ‘Heb ik de makers van Team America goed begrepen?’, zal ik als eerste de twee minst ideale groepen (volgens Team ‘Team America’) nader definiëren. De eerste groep mensen worden de Pussies genoemd. Deze mensen gaan van het beste in de mens uit. Ze willen met iedereen goed op kunnen schieten. Deze Pussies leven in de continue angst dat iemand ze niet mag, waardoor ze continu bezig zijn om anderen te ‘pleasen’. Het tegenovergestelde van deze Pussies zijn de Assholes. Zijn doen niets liever dan de hele dag lang iedereen onderschijten. Ken je dat gevoel als je heel nodig moet poepen? Assholes hebben deze vervelende aandrang voortdurend en willen verlost worden van dit onbehaaglijke gevoel. Ze doen hun behoefte niet op de gebruikelijk manier via het watercloset. Nee. Net als duiven kakken ze gewoon iedereen onder die ze zien. Assholes zijn de onbetrouwbare types die met de bril naar beneden pissen, omdat ze zich te goed voelen om hem op te tillen. De bril vervolgens helemaal onder pissen. Om de wc-bril daarna weer omhoog te doen zodat niemand ziet dat ze er overheen gepist hebben.

Pussies zijn dus te soft en Assholes zijn gewoon, nou ja, Assholes. Laat ik geen woorden meer vuil maken aan die laatste groep. Zij zijn daar zelf meer dan toe in staat. Maar wie o wie beschikken dan over beste aanpak?

Je had het misschien al geraden: de Dicks! De Dicks zitten met hun aanpak een beetje tussen pussies en assholes in. Dicks willen gewoon veel naaien. Punt. Zo nu en dan gebruiken ze Pussies om hun behoeftes te bevredigen, maar ze zijn er niet op uit om Pussies opzettelijk te naaien. Het probleem is dat ze de consequenties van hun gedrag niet altijd even goed overdenken en Pussies gewoon makkelijk te naaien zijn (helaas alleen de Pussies die in dit artikel besproken worden). De gelegenheid maakt de dief zullen we maar zeggen. Dit is geenszins een poging om het gedrag van Dicks goed te praten. Ik wil alleen maar aangeven dat Dicks biologisch geprogrammeerd zijn om Pussies te naaien en Pussies biologisch gezien gemaakt zijn om door Dicks genomen te worden. Oké ik haal hier inderdaad de verschillende geslachtsdelen in hun letterlijke en figuurlijke betekenis door elkaar, maar deze insteek (ha ha) is puur bedoeld om te laten zien hoe alles in elkaar zit (nu houd ik echt op).

Dus Dicks naaien Pussies. Maar je kan ze dit niet geheel kwalijk nemen. Dicks kunnen namelijk niet anders en Pussies zijn biologisch gedoemd om genaaid te worden. Fuck Biology Pussies. Zo is natoer. But wait, there is more!

Wat ik nu ga zeggen zal niet als een donderslag bij heldere hemel komen voor veel jongens. Voor meiden ook niet overigens. Maar Dicks naaien alles wat los en vast zit. Dus ook de Assholes worden eens in de zoveel tijd flink te pakken genomen (…. sorry, beperkt vocabulair). Kortom: Dicks fungeren in feite als een soort hypocriete opsporingsambtenaren (pleonasme much?); ze zorgen ervoor dat Assholes niet de kans krijgen om Pussies onder te schijten, maar naaien de Pussies ondertussen wel zelf.

Naar mijn idee is het zijn van een Dick zodoende vooral voordelig voor jezelf. Het is een hele egoïstische keuze. Je zou jezelf af kunnen vragen of er geen beter manier is om jezelf te gedragen. Als je dan toch bezig bent met het stellen van vragen aan jezelf, kan je ook bij jezelf te rade gaan of schrijven van een 1.123 (and still counting) woorden tellend semi-filosofisch artikel over Pussies, Assholes en Dicks echt de manier is waarop jij je dinsdagavond pauze op het werk aan wilt besteden . Om nog maar te zwijgen over het te grabbel gooien van mijn status als objectief en wetenschappelijke nieuwsmedium. Mijn biologische driften hebben ditmaal geprevaleerd, maar ik zal voor de toekomst beterschap beloven. Geen artikelen meer over geslachtdelen. Het wordt tijd voor fucking science!

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen jullie zojuist een uit de hand gelopen inleiding gelezen hebben. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om mijn trouwe en hongerige fanbase een week langer in spanning te houden. Dit zou uiteindelijk uit zijn gemond in een monsterlijk taaitaai artikel van onverteerbare proporties. Vandaar een XXL inleiding om zowel jullie als mezelf tegemoet te komen. Jullie zitten niet te wachten op een artikel van 5.000 woorden. En ik kan van en artikel van 5.000 woorden ook opdelen in 5 afzonderlijke artikeltjes.

Lieve lezertjes, jullie houden nog een prachtig artikel van me tegoed waarin ik haarfijn uitleg dat de masterminds achter Team America het misschien toch niet helemaal bij het rechte eind hadden. Waarom zouden we dit verhaal pikken en voor zoete koek aannemen. We hoeven niet alles te slikken wat ze zeggen. Ben een lul en zeg nee tegen deze flauwekul. Er zijn ook manieren om geen lul te zijn en toch een goede beurt te maken bij anderen. Ik word op dit moment moe van mijn eigen dubbelzinnigheid.

Dan ga ik nu even snel een boterham naar binnen proppen. T-4 tot mijn pauze afgelopen is.

Comments

comments

2 reacties

Laat een antwoord achter