“24 jarige creatieve en goed opgeleide jongeman zoekt uitdagend bedrijf om veel ervaring op te doen, en dat misschien nog wel wat spannende secundaire arbeidsvoorwaarden biedt… :$

Het lijkt op het eerste gezicht een contactadvertentie op businesslove.nl (ik sta niet in voor wat er verschijnt als je klikt), en wellicht heb ik zojuist een gat in de markt ontdekt. Of ik heb het uitzendbureau opnieuw ontdekt. Dat kan ook. Maar dat terzijde. Tegenwoordig red je het niet meer met een vlot berichtje naar een bedrijf of het plaatsen van je cv op een vacaturesite. De banen liggen niet voor het oprapen en bedrijven zijn kritisch in het aannemen van nieuw personeel. En geef ze eens ongelijk. Waarom zou je genoegen nemen met de eerste de beste sollicitant die je tegenkomt als je zoveel keuze hebt? Dit maakt het er voor de afgestudeerden niet makkelijker op. Studenten met weinig ervaring kunnen na hun universitaire opleiding fluiten naar een vaste aanstelling. Een stage na je opleiding misschien? Iemand?

Studeren kost geld. Veel geld. Een jaar studeren aan een universiteit of hogeschool kost je om en nabij de €1.951 per jaar aan collegegeld. Als je gaat studeren dan wil je natuurlijk geen vader die op zondagochtend na een avondje stappen aan je bed staat met de wijsheid “’s avonds een vent, ’s ochtends een vent”. Je wilt een plekje voor jezelf, waar je gemiddeld in Nederland zo’n €366 per maand voor op moet hoesten. Naast onderdak heb je ook eten nodig om genoeg energie te hebben om de zware collegedagen door te komen. Per maand besteden studenten ongeveer €161 aan boodschappen. Tel hier je studieboeken en -benodigdheden, vervoer en (zorg)verzekering bij op en je komt uit op een totaalbedrag uit van €43.152 voor een nominale 4-jarige studie aan een universiteit of hogeschool. In dit bedrag zijn alleen de basale kosten opgenomen. Kosten voor ontspanning, uitgaan, sport, kleding/schoen, telefoon en overige kosten heb ik buiten beschouwing gelaten. Het was al confronterend genoeg. Als je van dit totaalbedrag vervolgens je basisbeurs ad €12.691 over vier jaar studeren vanaf trekt, kom je uit op een eigen ‘investering’ van, tromgeroffel, €30.461.

 

Stage na je opleiding

Deze Spaanse online-bingo-winnaar zou met deze fantastische prijs zijn zoontje niet eens 4 jaar in Nederland kunnen laten studeren

De huidige beklagenswaardige arbeidsmarkt maakt dat ik investering tussen haakjes heb moeten plaatsen. Want is de investering in een studie nog rendabel te noemen? Inmiddels zijn hoogopgeleiden niet meer de koning op de arbeidsmarkt. Bedrijven voelen steeds minder de behoefte om tijd en geld te investeren in werknemers. Zij zoeken naar een plug-and-play kandidaat voor zo min mogelijk geld, het liefst voor een zo lang mogelijke periode. Net afgestudeerde hoogopgeleiden verliezen hierdoor terrein op de arbeidsmarkt, omdat lager opgeleiden veelal over meer praktisch kennis beschikken en bereid zijn hetzelfde werk voor minder te doen. Bovendien zijn wij hoogopgeleiden natuurlijk super verwend en voelen wij ons te goed voor bepaald werk. Althans, dat is wat sommige werkgevers lijken te denken. Met een nieuwe lichting hoogopgeleiden op komst zullen steeds meer hoogopgeleiden gedwongen moeten kiezen voor een baan onder hun niveau, wachtend op het moment dat ze op hun eigen niveau ergens in kunnen stromen.

Daar sta je dan, met 10 jaar aan voorgezet onderwijs en universitair onderwijs op zak, meer dan €30.000 euro lichter, qua opleidingsniveau behorend tot de top 7% van de Nederlandse bevolking, mensen maaltijdboxen aan te smeren op straat of 8 uur aan een stuk boze klanten te woord staan voor €8.70 per uur. Mogen wij, hoogopgeleiden, onszelf hier te goed voor voelen? Mijn gevoel hierbij is dubbel.

De luxepositie waarin bedrijven verkeren, maakt dat zij veel eisen kunnen stellen aan hun potentiële werknemers. Voor startersfuncties wordt standaard minimaal 1 tot 2 jaar werkervaring gevraagd, waarbij vaak 2 jaar toch wel een pré is. Zonder ervaring is de kans heel klein dat je wordt aangenomen. Maar waar moet je ervaring opdoen als je ervaring nodig hebt om ergens te beginnen? Veel studenten vallen daarom terug op een stage na hun afstuderen. Geen ideale optie, maar het biedt je wel de ervaring die je nodig hebt. Met een stagevergoeding van €300 voor een fulltime aanstelling is dit wederom een investering die noodzakelijk lijkt na je afstuderen om je kansen op een startersfunctie te vergroten.

Een slechte ontwikkeling… Zowel voor de afgestudeerden als de mensen die nu nog studeren. Afgestudeerden zouden de kans moeten krijgen om hun studieschuld terug te betalen en de huidige studenten moet het niet nog lastiger gemaakt worden om een stage te vinden, omdat deze plekken bezet worden door mensen die al klaar zijn met hun studie. Zij moeten immers ook de mogelijkheid krijgen om af te studeren. Of zorgt dit voor een nog grotere diploma-inflatie? Mijn gevoel is wederom dubbel.

Omdat ik zelf aan die kostbare ervaring wil komen, lijkt een stageplek de enige oplossing. Dan maar als afgestudeerde een half jaar ervaring opdoen bij een mooi bedrijf voor een appel en een ei. Er zit niets anders op. Maar ook dit blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Onlangs heb ik gesolliciteerd bij een groot online marketingbureau in Utrecht. De vacature betrof een stageplaats die eigenlijk bedoeld zou zijn voor een bachelorstudent. Na mijn interesse telefonisch kort toegelicht te hebben aan de recruiter van het desbetreffende bedrijf  was deze meteen enthousiast en adviseerde mij daarom mijn cv inclusief korte motivatie op te sturen. In de functie-eisen werd niet gesproken over ervaring, wat op het eerste gezicht ook logisch leek gezien de voorkeur voor een 3e jaars wo- of hbo-student, maar ik besloot toch in mijn motivatiebrief te vermelden dat mijn ervaring op bepaalde vlakken beperkt was. Uiteraard heb ik ze er wel op geattendeerd dat ik de ervaring die ik op deze vlakken tekort kwam dik kon compenseren op andere gebieden.

Hun interesse leek gewekt te zijn. Ik mocht op gesprek komen.

Gesprek goed voorbereid. Netjes aangekleed. Op tijd aanwezig. Recruiter enthousiast. Zenuwen onder controle. Let the games begin! Tegenover mij zaten twee werknemers van het bedrijf: één senior en één strateeg. Het gesprek verliep redelijk informeel. Op alle vragen had ik een antwoord paraat en het voelde even alsof ik al bij het bedrijf werkte. Maar ‘de flow’ waar ik in verkeerde leek te worden onderbroken toen één van de twee recruiters mij de volgende vraag stelde: ‘Als we jou hier nu achter een computer zetten, wat kan je dan al doen?’. Waarop ik antwoorde: ‘Ervaring achter de knoppen heb ik nog niet, maar op strategisch gebied heb ik al veel ervaring opgedaan tijdens mijn vorige stage. Theoretisch gezien voorzie ik geen problemen, maar ik heb alleen begeleiding nodig in de technische uitvoering ervan’. Ik had het gevoel dat ik geen beter antwoord had kunnen geven. Op dat moment kon ik mijn de punt van mijn pen al over het stagecontract horen schrapen. In mijn hoofd schudde ik de handen van mijn toekomstige collega’s al. Mijn eerste gesprek en meteen ge-aced. Althans, dat was mijn kijk op het hele gebeuren. Ze leken het niet met me eens te zijn. ‘Heb je nog vragen Bestweter? Wat ons betreft weten we voor nu genoeg. Als je geen vragen hebt sluiten we af’.

Auw.

Een afgestudeerd economisch psycholoog met ervaring, fulltime in huis voor €300 per maand. Het lijkt een buitenkans. Maar blijkbaar zijn bedrijven tegenwoordig ook nog op zoek naar een specifiek soort ervaring. Zelfs van studenten wordt er voor een stageplek verwacht dat zij eigenlijk al vanaf de eerste minuut hun steentje bij kunnen dragen en van waarde kunnen zijn voor het bedrijf. De plug-and-play stagiair is geboren. Ervaring zul je dus in je eigen tijd op moeten doen, naast je studie. Dan maar een keertje minder stappen of naar je oma.

Hopelijk was ik at the wrong place at the wrong time en mag ik deze ervaring als een uitzondering beschouwen. Toch blijft het pijnlijk. Duizenden euro’s en taaie studieuren, over de honderd tentamens en presentaties, tientallen slapeloze nachten, stressvolle presentaties en ‘waar ben ik in godsnaam aan begonnen momenten’ verder hebben geleid tot dit, een ‘waar moet ik in godsnaam mee verder moment’. Misschien maar een pay-to-flight systeem invoeren net als bij piloten? Professionele piloten betalen grote luchtvaartmaatschappijen dan om vlieguren te mogen maken. Omgekeerde wereld lijkt me. Maar ja, vraag en aanbod I guess.

Ik bied €300 euro om bij jou stage op te doen! Iemand nu wel interesse?? Ik ben klaar om mijn vleugels te spreiden. Inmiddels heeft Bestweter genoeg werkervaring opgedaan om overtuigd te zijn van zijn eigen kunnen. Het aanbod is helaas niet meer geldig.

 

Comments

comments

Laat een antwoord achter